W podparyskim mieście Saint-Denis rządzi skrajnie lewicowy wyznawca islamu, mający swoje korzenie w imigracji, mer Bally Bagayoko z partii „Zbuntowana Francja” (LFI). Ostatnio nazwał bitwę pod Poitiers „mitem” i „ folklorem”. Przypomnijmy, że to historyczne starcie z 732 roku, pozwoliło zatrzymać ekspansję muzułmanów na Europę.
Dla Bally’ego Bagayoko bitwa pod Poitiers w 732 roku to jednak „mit”. Na wiecu w Poitiers, 30 października, burmistrz Saint-Denis wygłosił kilka „ciekawych” uwag. „W 732. Karol Młot i Poitiers, miasto, które rzekomo wypędziło Arabów to mity i folklor’’. „Oni [francuscy nacjonaliści] zamienili bitwę sprzed trzynastu wieków w sztandar, wyimaginowaną granicę między sobą a nami” – dorzucił.
Okazuje się, że bitwa pod Poitiers to nie historyczny zwrot i zatrzymanie kespansji arabskiej, ale element „ideologii politycznej: nacjonalistycznej prawicy”. Lewicowi politycy za nic mają prace historyków i zdaje się, że w nauce uznają słynną tezę przypisywaną Marksowi, że jeśli coś nie zgadza się im z faktami, to „tym gorzej dla faktów”.
W rzeczywistości, w 732 roku książę Odon wezwał Karola Młota i poprosił o posiłki po inwazji wojsk Abd ar-Rahmana na terytorium jego księstwa. Obie armie spotkały się w pobliżu Poitiers i rozpoczęła się tu historyczna bitwa. Karol Młot (Mertel) pokonał wojska islamskie, a Abd ar-Rahman zginął w walce. Zatrzymało to na wiele wieków inwazję arabską w tej części Europy, a bitwa należy do tak wielkich starć jak Wiedeń, czy Lepanto.
Było to pierwsze „zatrzymanie ekspansji islamu zapoczątkowanej przez Mahometa wiek wcześniej”. Poitiers stało się zatem symbolem ocalenia Europy i chrześcijaństwa. Być może to Wolter jako pierwszy przywrócił znaczenie tej bitwy, pisząc, że bez Karola Młota „Francja była prowincją muzułmańską”. Dla Chateaubrianda Karol Młot był obrońcą cywilizacji chrześcijańskiej. Gdyby armia kalifatu odniosła zwycięstwo w 732 roku i „gdyby Saraceni zwyciężyli, świat stałby się muzułmański” – przewidywał pisarz. Zresztą także w tradycji muzułmańskiej to starcie znane jest jako „Bitwa na Drodze Męczenników” ma głębokie znaczenie symboliczne.
Przez wieki ta bitwa była symbolem „zderzenia cywilizacji”. Dla Bagayoko to „folklor”, a wyrzucenie z pamięci narodowej tego faktu, to element ideologiCznej wojny lewicy io stworzenie „nowej Francji”, już wielokulturowej i coraz bardziej zislamizowanej.
Na tym nie koniec ekscesów Bally Bagayoko. Prawicowa polityk Marion Maréchal wytknęła mu udział w imprezie organizowanej przez algierski konsulat dla upamiętnienia wybuchu powstania przeciw Francuzom w 1954 roku. Marion Maréchal skrytykowała go za zapomnienie o ofiarach ataków FLN.
W piątek, 6 listopada, Bally Bagayoko opublikował na X film, na którym uczestniczy w przyjęciu zorganizowanym na zaproszenie konsulatu Algierii z okazji 72. rocznicy 1 listopada 1954 roku. „Świętowaliśmy pamięć, godność i przyjaźń między naszymi narodami ” – napisał Bagayoko. „Czerwone Święto Wszystkich Świętych” w Algierii oznaczało jednak falę skrytobójczych ataków FLN na Francuzów, co zapoczątkowała wojnę domową w Algierii.
Eurodeputowana Marion Maréchal nie odpuścił i w odpowiedzi przypomniała o „serii ataków i mordów” popełnionych tego dnia. Napisała, że „Bally Bagayoko śmieje się i tańczy, świętując śmierć niewinnych ludzi”. Wymieniła też szereg niewinnych ofiar masakry, w tym algierskiego policjanta i Guya Monnerota, francuskiego nauczyciela zabitego w wieku 23 lat.
Tymczasem Bally Bagayoko ze swojej strony podkreślił polityczne znaczenie swojej obecności i „pełną solidarność z narodem algierskim. Dodał, że przyjął zaproszenie konsula i „oddał hołd bojownikom o wolność w Algierii”. Do nagrania, na którym śpiewał i tańczył w konsulacie do algierskiej muzyki, dołączył wpis: „Naród algierski, malijski i francuski są zjednoczeni”.
W nocy z 31 października na 1 listopada 1954 roku FLN przeprowadził ataki w kilku miejscach francuskiej wówczas Algierii. Ministerstwo Sił Zbrojnych odnotowało 70 ataków, osiem ofiar śmiertelnych i znaczne straty materialne.
🔴 En meeting à Poitiers, Bally Bagayoko qualifie la bataille de 732 de „mythe” et de „folklore”
✅ La bataille de Poitiers, en octobre 732, oppose les troupes franques dirigées par le maire du palais Charles Martel à une expédition arabo-berbère commandée par l’émir Abd al-Rahman al-Ghafiqi. Les troupes omeyyades mènent alors une campagne de raids et de pillage. Au bout de plusieurs jours d’affrontements, al-Rahman est tué. Durant la nuit, les troupes omeyyades détallent discrètement de leur campement.
🗣️ @FrDesouche
— French Carcan (@FrenchCarcan) November 5, 2026
Ce soir, j’étais à Stains, invité par le Consulat d’Algérie, pour le 72e anniversaire du 1er novembre 1954. 🇩🇿
On a célébré la mémoire, la dignité et l’amitié entre nos peuples. https://t.co/Oy4s3pkoNW
— Bally Bagayoko (@BallyBagayoko) November 6, 2026
Źródło: Valeurs