Meksykańska gazeta „El Universal” opublikowała zdjęcia ołtarza znajdującego się w siedzibie zastrzelonego przez policję barona narkotykowego El Mencho. Stały na nim figury m.in. Matki Bożej z Guadalupe i Judy Tadeusza.
W ostatniej kryjówce lidera meksykańskiego kartelu CJNG (Cartel Jalisco Nueva Generacion) Nemesia Oseguery Cervantesa, znanego jako El Mencho, znaleziono szereg wizerunków świętych katolickich. Dominowały obrazy i rzeźby Matki Bożej z Guadalupe, patronki obu Ameryk, która wedle przekazów miała objawić się na terenie dzisiejszego miasta Meksyk; a także św. Judy Tadeusza, patrona spraw beznadziejnych, bardzo popularnego w Meksyku.
Wizerunki świętych znaleziono w Tapalpie w stanie Jalisco, w miejscu, gdzie meksykańskie służby bezpieczeństwa w niedzielę 22 lutego oddały śmiertelne strzały do El Mencho. W czwartek 26 lutego „El Universal” ujawnił także znalezione w tym miejscu księgi rachunkowe kartelu. Na „liście płac” znalazły się m.in. oddziały policji oraz Prokuratura Generalna.
Na ołtarzu umieszczono też figury przedstawiające Świętą Rodzinę i św. Marcina z Tours, przedstawionego jako rzymski żołnierz na koniu dzielący się płaszczem z ubogim. Taki jego wizerunek, umieszczany w Meksyku w siedzibach firm i małych biznesów, ma przynosić powodzenie w interesach i przyciągać klientów.
Wśród figur w siedzibie El Mencho była również rzeźba św. Szarbela, libańskiego mnicha i pustelnika. Swoją popularność w Meksyku zawdzięcza on diasporze libańskiej, mającej duży wpływ na miejscową kulturę. Pochodzenie libańskie mają najbogatsi ludzie w kraju, w tym m.in. Carlos Slim, właściciel imperium telekomunikacyjnego, według rankingu Forbesa w latach 2010–2013 najbogatszy człowiek na świecie. Libańczycy są kojarzeni w Meksyku z pieniędzmi i powodzeniem w biznesie, a ich ukochany święty jest uważany także za patrona cudów, ochrony przed chorobami i innymi nieszczęściami.
Wszystkie wizerunki znalezione w siedzibie El Mencho przedstawiały oficjalnych świętych katolickich, choć przestępcy z karteli modlą się także do tzw. świętych ludowych – nieuznawanych przez Watykan, lecz przez wiernych uważanych za część kultu katolickiego.
Z kulturą przestępczą popularnie wiązana bywa Święta Śmierć (Santa Muerte), choć modlą się do niej także osoby niemające żadnych powiązań z przestępczością. Kiedy w 2006 r. administracja prezydenta Felipe Calderona wypowiedziała wojnę kartelom, równocześnie rozpoczęto symboliczną „wojnę” ze Świętą Śmiercią. Ze względu na powszechne skojarzenia tego kultu z przestępczością, rząd Meksyku podejmował działania mające na celu jego delegitymizację, a siły państwowe niszczyły ołtarze i kapliczki związane z Santa Muerte.
„Narcos” mają też swojego nieoficjalnego patrona. W Meksyku za świętego przemytników narkotyków uznaje się Jesusa Malverde – postać półlegendarną, żyjącą na przełomie XIX i XX wieku w stanie Sinaloa, bohatera ludowego w rodzaju Janosika i Robina Hooda. Jego główna kaplica – która z małego miejsca kultu rozrosła się do potężnej hali – znajduje się w Culiacanie, stolicy Sinaloi, dokładnie naprzeciwko siedziby władz stanowych. W miejscu tym modlą się do niego nie tylko przemytnicy, ale także osoby niepowiązane z przestępczością zorganizowaną.
Na ludowego świętego wyrósł też lider tracącego na sile kartelu Familia Michoacana i założyciel grupy przestępczej Los Caballeros Templarios (hiszp. „Rycerze Templariusze”) – Nazario Moreno Gonzalez, znany jako San Nazario, czyli Święty Nazario. Po jego śmierci w 2014 r. część mieszkańców stanu Michoacan zaczęła czcić go jak świętego, stawiać mu ołtarze i kapliczki. Jego postać nazywana jest przez zwolenników obrońcą biednych i „świętym narco”.
Wedle przekazów medialnych głęboko wierzący jest także Joaquin „El Chapo” Guzman, były lider Kartelu z Sinaloa (Cartel de Sinaloa), a także jego syn Ovidio, zwany Ratonem (hiszp. „Mysz”). W 2019 r. po nieudanej operacji, w której Ovidio Guzman Salazar został zatrzymany, a następnie uwolniony, świat obiegła jego fotografia ze szkaplerzem na szyi. Widać było na nim Święte Dzieciątko z Atochy, które patronuje więźniom, potrzebującym i niesłusznie oskarżonym.