Eurodeputowana z ramienia partii związanej z Macronem – Renew, Nathalie Loiseau, twierdzi, że „otrzymała groźby śmierci w mediach społecznościowych i e-mailach”, po tym, jak odmówiła uczczenia minutą ciszy pamięci Charliego Kirka. Do odmowy uczczenia zamordowanego młodego polityka prawicy doszło w Parlamencie Europejskim w czwartek, 11 września.
13 września, w wywiadzie dla France Culture Loiseau oświadczyła, że kierowane wobec niej rzekome groźby „wiele mówią o tych, którzy deklarują poparcie dla Charliego Kirka, a którzy twierdzą, że potępiają przemoc, a potem natychmiast uciekają się do niej wobec tych, którzy nie podzielają ich poglądów”.
Przypomina się tu słynne zdanie z „Dobrego wojaka Szwejka” o „bezczelnych i zuchwałych”… paniach. Nathalie Loiseau tłumaczyła się, że „nie chce zrobić z Kirka ikony”, bo to przecież „amerykański skrajnie prawicowy influencer”. Dodała, że we Francji zostałby „uznany za przestępcę”, ze względu na „rasistowskie, antysemickie, homofobiczne opinie”.
„Pamiętajmy, że Charlie Kirk chciał usprawiedliwić kamienowanie homoseksualistów, że uważał aborcję za Holokaust XXI wieku, że usprawiedliwiał niewolnictwo, że uważał, że czarni mają mózgi mniej sprawne od białych” – „uruchomiła” się dość mocno europoseł Nathalie Loiseau.
Na usprawiedliwienie braku „minuty ciszy” w PE dodała, że „amerykańska posłanka Partii Demokratycznej, Melissa Hortman, również została zastrzelona w czerwcu, a nie spotkało się to z z minutą ciszy w Parlamencie Europejskim”. W przypadku Charliego Kirka, którego „większość Europejczyków nie znała przed śmiercią, „chciano pobudzić emocje w Europie”. „Jestem zszokowana różnicą w traktowaniu, jaką narzucił mi Donald Trump ” – dodała ta ważna polityk z obozu Macrona.
Swoją drogą nikt jej nie bronił ogłoszenia „minuty ciszy” także dla Hortman. Wbrew temu co twierdzi, Kirk był jednak postacią pierwszoplanową polityki w USA i dla lewicy osobą niebezpieczną. Mord miał charakter polityczny, a nie przypadkowy, a ta „eurodeputowana dama” rodem z Haszka, jest ilustracją „pseudomoralności” lewicy, która w przypadku przemocy politycznej stosuje różne miary…