1 stycznia minie ostateczny termin wymiany starych ciepłomierzy, podzielników i wodomierzy ciepłej wody na urządzenia ze zdalnym odczytem. Ma to pozwolić na jeszcze większą kontrolę ludzi mieszkających w blokach i ukrócić coś, co zwolennicy nazywają „pasożytnictwem cieplnym”. W praktyce oznacza to, że jeśli ktoś nawet nie grzeje za bardzo mieszkania, to i tak zapłaci więcej.
Mieszkańcy bloków nieraz zimą muszą mocno odkręcać kaloryfery z powodu „uciekającego” ciepła. Jednym z powodów może być sąsiednie mieszkanie, w którym kaloryfer nie jest odkręcany. Duże media zwykle podają przy tym cel oszczędnościowy, choć powodów może być więcej, np. brak obecności w mieszkaniu czy też preferencje do niższych temperatur poszczególnych osób.
W efekcie ciepło przenika przez ściany, podłogi czy stropy sąsiednich lokali oraz z rur w budynku. W nieogrzewanym mieszkaniu nie jest wówczas bardzo zimno, a w ogrzewanym jest chłodniej, niż by chciał mieszkaniec. Ten w chłodniejszym jednak płaci mniejsze rachunki, co media nazywają pogardliwie „pasożytnictwem cieplnym”.
1 stycznia mija termin dla spółdzielni i wspólnot mieszkaniowych do zamontowania zdalnych urządzeń do odczytu zużycia ciepła. Chodzi m.in. o podzielniki ciepła.
Zdalny odczyt sprawi, że zarządcy będą mogli inwigilować mieszkańców na bieżąco w kwestii tego, jak wygląda użycie instalacji. Będzie im łatwiej wyłapać „nietypowe przypadki”, w tym mieszkania, które przez całą zimę wykazują niemal zerowe zużycie.
– Z punktu widzenia wspólnoty jest to rozwiązanie korzystne, bo pozwala lepiej kontrolować zużycie i ograniczać sytuacje, w których koszty ogrzewania są przerzucane na pozostałych mieszkańców. Z punktu widzenia właściciela lokalu zaletą jest większa kontrola nad własnym zużyciem, ale wadą może być to, że bardzo niskie wskazanie urządzenia nie oznacza automatycznie proporcjonalnie niskiego rachunku – powiedział „Faktowi” doradca rynku nieruchomości i audytor energetyczny Tomasz Błeszyński.
Wspólnoty i spółdzielnie stosują też w swoich regulaminach tzw. minimalny udział w kosztach zmiennych. Błeszyński wyjaśnił, że „zdalny podzielnik nie oznacza, że właściciel mieszkania musi cały czas mieć włączony grzejnik”.
– W budynku wielorodzinnym mieszkanie nie jest bowiem energetycznie odizolowane od sąsiadów. Jeżeli ktoś całkowicie zakręci grzejniki, nadal może korzystać z ciepła przenikającego z innych lokali i z instalacji budynku. Dlatego system rozliczeń może przewidywać minimalny udział w kosztach zmiennych – kontynuował.
„Fakt” zaznacza, że „same zdalne podzielniki nie uzdrowią sytuacji”.
„Nowoczesny sprzęt dostarczy jedynie danych, ale to od zasad panujących w konkretnym budynku (m.in. podziału na koszty stałe i zmienne oraz uwzględnienia położenia lokalu — np. mieszkań narożnych czy pod dachem) zależy, czy rachunki będą sprawiedliwie naliczane” – czytamy.
Zdaniem Błeszyńskiego, „najważniejsze będzie to, czy nowe dane przełożą się na uczciwsze i bardziej zrozumiałe rozliczenia — tak, aby oszczędzanie ciepła rzeczywiście się opłacało, ale jednocześnie nikt nie ponosił kosztów ogrzewania za innych”.
Tomasz Błeszyński zachęca, by dowiedzieć się, jak w budynku, w którym się mieszka, naliczane są koszty stałe i zmienne oraz czy obowiązuje minimalna opłata za ogrzewanie. Zaleca też upewnienie się u zarządcy, czy podzielniki przypisane do mieszkania mają zdalny odczyt i czy jako mieszkaniec także otrzyma się dostęp do aplikacji lub raportów do sprawdzania swojego zużycia na bieżąco.
Podkreślił też, że obniżanie temperatury na noc czy na wyjazd pozwoli nadal obniżyć rachunki, jednak całkowite wyziębienie mieszkania – poniżej 16-17 st. C – uderzy po kieszeni sąsiadów jak również zagrozi zawilgoceniem ścian.