Fińskie badanie ujawnia znaczny wzrost liczby zaburzeń psychicznych wśród młodych osób, które przeszły medyczną zmianę płci. Odkrycia te podważają rzekomą skuteczność „tranzycji” w leczeniu problemów osób z zaburzeniami identyfikacji płciowej. Przez zwolenników genderyzmu są one tymczasem przedstawiane często jako „rozwiązanie ratujące życie”. W niektórych krajach zakazano nawet jakichkolwiek terapii leczących tego typu problemy u młodych ludzi.
„Zmiana płci”, przedstawiana jako rozwiązanie mające na celu złagodzenie „cierpienia psychicznego” niektórych nastolatków, ostatecznie może przynieść jedynie ograniczone korzyści. Potwierdzają to dane opublikowane 4 kwietnia w fińskim czasopiśmie pediatrycznym „Acta Paediatrica”.
Badanie było koordynowane przez profesora Riittakerttu Kaltialę, dyrektora pierwszej tego typu kliniki tranzycji w Finlandii i kierownika oddziału psychiatrii dziecięcej w Szpitalu Uniwersyteckim w Tampere. Objęło 2083 młodych osób poniżej 23. roku życia, które w latach 1993–2019 złożyły wniosek o zmianę płci.
Ich doświadczenia porównano z doświadczeniami 16 643 młodych osób w tym samym wieku z populacji ogólnej. „To wiarygodne badanie, przeprowadzone przez renomowany ośrodek i uwzględniające perspektywy historyczne ” – podkreśla Christian Flavigny, psychiatra dziecięcy, psychoanalityk i współpracownik naukowy Instytutu Thomasa More’a.
Pierwszą obserwacją był fakt, że młodzi ludzie ubiegający się o tranzycję wykazują się „znaczną wrażliwością psychologiczną” i to jeszcze przed pierwszą wizytą w specjalistycznej klinice. 45,7% z nich cierpiało na zaburzenia psychiczne wymagające specjalistycznej opieki, w porównaniu z 15% w grupie kontrolnej. Zjawisko takie zostało już udokumentowane w kilku innych badaniach naukowych.
Najbardziej uderzające wyniki dotyczą jednak wyników leczenia po okresie transformacji. Spośród 2083 przebadanych młodych osób, 38% przeszło korektę płci, obejmującą leczenie hormonalne, a w niektórych przypadkach interwencje chirurgiczne. Okazuje się jednak, że u takich osób zapotrzebowanie na opiekę psychiatryczną… znacznie wzrosło.
Wśród osób poddanych „leczeniu feminizacyjnemu” odsetek osób wymagających specjalistycznej opieki psychiatrycznej wzrósł z 9,8% przed pierwszą konsultacją do co najmniej 60,7% dwa lata później. Wśród osób urodzonych jako kobiety, u których rozpoczęła się „maskulinizacja”, odsetek ten wzrósł z 21,6% do 54,5%.
Autorzy badania zauważają, że potrzeby leczenia psychiatrycznego „nie zmniejszają się po medycznej korekcie płci”, ale wręcz przeciwnie. Podważa to bezpośrednio tezy o jakiejkolwiek „skuteczności terapeutycznej” dokonywanych tranzycji.
Pozotywne podejście do tzw. „korekty płci” i moda na takie zabiegi, spowodowały, że środowisko medyczne ignoruje szereg zaburzeń psychicznych dotykających tych młodych ludzi. „To badanie dostarcza kluczowego potwierdzenia, że tak zwany proces „korekty płci” nie ma wpływu na problemy ze zdrowiem psychicznym tych młodych ludzi, nie łagodzi ich cierpienia. Wręcz przeciwnie, powoduje, że środowisko medyczne ignoruje szereg zaburzeń psychicznych dotykających tych młodych ludzi ” – podsumowuje wyniki badań Christian Flavigny.
Jeszcze w 2024 roku fińskie badanie opublikowane w „British Medical Journal” wykazało, że chociaż wskaźnik samobójstw bywał wyższy wśród osób z dysforią płciową, nie wynikało to z braku tranzycji, ale raczej z faktu, że dysforia płciowa dotyka populację często naznaczoną psychologiczną kruchością.
Okazuje się, że niektóre interwencje medyczne mogły też przyczynić się do „pogorszenia zdrowia psychicznego” wśród osób, które przeszły zmianę płci. Tymczasem w całym świecie zachodnim rośnie liczba próśb o pomoc w „tranzycji” osób nieletnich i bardo młodych. Wyniki fińskiego badania przypominają oczywistej prawdzie: nauka i „aktywizm” ideologów LGBT-izmu rzadko idą w parze.
Źródło: Valeurs