We wtorek przed sądem w San Isidoro ma ruszyć nowy proces w sprawie śmieci Diego Maradony. Legendarny argentyński piłkarz zmarł w listopadzie 2020 roku.
Pierwszy proces, po zaledwie dwóch miesiącach, został unieważniony 29 maja ubiegłego roku, gdy okazało się, że jedna z trójki sędziów – Julieta Makintach – wzięła udział, prawdopodobnie nieświadomie, w produkcji filmu dokumentalnego na ten temat. Rozmowy miały miejsce na korytarzach sądu i w jej biurze, co stanowiło naruszenie przepisów. Przed przerwaniem procesu zeznania w trakcie 21 rozpraw złożyło ponad 40 świadków.
Siedmioro członków zespołu medycznego – lekarze, psychiatra, psycholog i pielęgniarki – opiekujących się Maradoną zostanie ponownie oskarżonych o zabójstwo wskutek zaniedbania. Miało to doprowadzić do śmierci 60-letniego piłkarza 25 listopada 2020 w wyniku kryzysu krążeniowo-oddechowego i obrzęku płuc. Grozi im od 8 do 25 lat więzienia.
Proces prawdopodobnie będzie się ciągnął miesiącami, gdyż – według mediów – na przesłuchanie czeka około 90 świadków, a tygodniowo mają się odbywać dwie rozprawy.
Mistrz świata z 1986 roku doznał zawału serca w wynajętym domu w Tigre, gdzie przez kilka tygodni dochodził do siebie po operacji usunięcia skrzepu krwi z mózgu. Prokuratorzy doszli do wniosku, że gdyby nie zaniedbania pracowników służby zdrowia, jego śmierci można było uniknąć.
Podstawą oskarżenia jest powstały na zlecenie prokuratury raport komisji lekarskiej, która w 2021 r. obwiniła zespół medyczny o działanie w „niewłaściwy, niedostateczny i lekkomyślny sposób”. Komisja uznała, że brak odpowiedniego monitorowania Maradony przez zespół lekarski przyczynił się do jego śmierci, opisując jego leczenie jako „obarczone niedociągnięciami i nieprawidłowościami”. W raporcie napisano, że lekarze przeoczyli „nietypowy obrzęk ciała” Maradony, będący oznaką możliwej niewydolności serca.
Na potwierdzenie zarzutów prokuratura ma przedstawić ponad 120 tysięcy wiadomości tekstowych i nagrań audio z prywatnych rozmów między lekarzami i innymi osobami zaangażowanymi w opiekę nad sportowcem.
Śledczy zakwalifikowali sprawę w 2021 r. jako zabójstwo z winy umyślnej, ponieważ uznali, że oskarżeni zdawali sobie sprawę z powagi stanu zdrowia Maradony i nie podjęli niezbędnych środków, aby go uratować.
Wszyscy oskarżeni zaprzeczają nieprawidłowościom. Opisali Maradonę jako trudnego pacjenta, który opierał się leczeniu.
Już pierwsze podejście do procesu ws. śmierci argentyńskiego bohatera narodowego, który dla wielu był postacią niemal kultową, wywołało w kraju falę emocji i dyskusji.
„Damy radę. Dostąpisz sprawiedliwości, na którą zasługujesz, a wszyscy ci, którzy cię zostawili (w potrzebie – przyp. red.), zapłacą za to” – napisała w portalu społecznościowym córka Maradony, Gianinna, po ogłoszeniu daty nowego procesu.
Diego Armando Maradona urodził się 30 października 1960 roku w Lanus. Ze slumsów Buenos Aires szybko trafił do czołowych klubów argentyńskich, a w 1982 roku do Barcelony za rekordową wówczas kwotę 10 mln dolarów. Był mistrzem świata z 1986 roku i wicemistrzem z 1990. W reprezentacji Argentyny rozegrał 91 meczów w latach 1977-1994, grał w czterech mundialach. Był mistrzem Argentyny z Boca Juniors (1981), mistrzem Włoch z Napoli (1987 i 1990), z tym samym klubem zdobył Puchar Italii (1987) i Puchar UEFA (1989).
Dla drużyny narodowej zdobył 34 bramki, ale prawdopodobnie najsłynniejsze z nich uzyskał w tym samym meczu – w ćwierćfinale mistrzostw świata w 1986 roku z Anglią (2:1). Trafił na 1:0 pokonując bramkarza Petera Shiltona… lewą ręką. Jak później komentowano, widział to cały świat, ale nie widzieli sędziowie. Sam Argentyńczyk, mówiąc o tym golu, wypowiedział słynną w świecie futbolu frazę o „ręce Boga”. Z kolei trafienie na 2:0 było kwintesencją talentu Maradony, który przedryblował kilku rywali, minął też bramkarza i skierował piłkę do pustej bramki.
Jako trener Maradona nie odnosił już sukcesów. Prowadził m.in. drużynę narodową Argentyny (2008-2010), a także kluby w swojej ojczyźnie, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i w Meksyku. W latach 2019-2020 był szkoleniowcem Gimnasia La Plata.
W 2000 roku wspólnie z Brazylijczykiem Pele został ogłoszony zwycięzcą plebiscytu FIFA na najlepszego piłkarza XX wieku, choć w sondzie internetowej otrzymał zdecydowanie najwięcej głosów – 53 proc.